8 Φεβρουαρίου 1930: η ίδρυση της ΑΕΤΕ

Ήταν 8 Φεβρουαρίου 1930, όταν ο υπουργός Συγκοινωνιών Βύρων Καραπαναγιώτης συνυπέγραψε, μαζί με τους εκπροσώπους της γερμανικής εταιρείας Siemens & Halske, σύμβαση για την εκχώρηση του προνομίου της κατασκευής και εκμετάλλευσης του τηλεφωνικού δικτύου Αθήνας–Πειραιά και περιχώρων.

Η σύμβαση επικυρώθηκε στις 30 Απριλίου, με τη δημοσίευση του Νόμου 4547, ο οποίος προέβλεπε, μεταξύ άλλων, την ίδρυση από τη Siemens της Ανωνύμου Ελληνικής Τηλεφωνικής Εταιρείας (ΑΕΤΕ). Η ΑΕΤΕ θα αναλάμβανε την ανάπτυξη της αυτόματης τηλεφωνίας στο εσωτερικό της χώρας, ενώ η κρατική υπηρεσία ΤΤΤ θα παρέμενε υπεύθυνη για τη χειροκίνητη τηλεφωνία — υπεραστική, διεθνή και εκείνη των μικρών πόλεων.

Στις 9 Αυγούστου του ίδιου έτους ξεκίνησαν οι εργασίες για την ανέγερση του μεγάρου που θα στέγαζε το αυτόματο τηλεφωνικό κέντρο της ΑΕΤΕ. Σε λιγότερο από έναν χρόνο οι εργασίες ολοκληρώθηκαν και στις 31 Ιουλίου 1931 πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του νεόδμητου κτιρίου επί της οδού Σταδίου 15.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, παρουσία εκπροσώπων της πολιτικής, της στρατιωτικής και της θρησκευτικής ηγεσίας, ο Ιωάννης Δροσόπουλος, πρόεδρος της ΑΕΤΕ και διοικητής της Εθνικής Τράπεζας, αναφέρθηκε στον ρόλο που επρόκειτο να διαδραματίσει η εταιρεία στην αναβάθμιση της τηλεφωνίας στη χώρα, επισημαίνοντας την επέκταση της αυτόματης τηλεφωνίας «εντός των προσεχών δύο ετών και διά τας λοιπάς πόλεις της Ελλάδος». Σύμφωνα με τον ίδιο, η αυτόματη τηλεφωνική υπηρεσία θα εξυπηρετούσε, σε πρώτη φάση, περίπου 2.800 συνδρομητές, οι οποίοι έως τότε συνδέονταν μέσω του χειροκίνητου συστήματος.

Τα επόμενα χρόνια το όραμα αυτό άρχισε να υλοποιείται, με την ΑΕΤΕ να επεκτείνει το αυτόματο δίκτυο κυρίως στην Αθήνα, τον Πειραιά και τα προάστια, εντάσσοντας σταδιακά περισσότερους συνδρομητές, χωρίς ωστόσο να καλύπτει το σύνολο της επικράτειας. Παρά την τεχνολογική πρόοδο, το τηλεφωνικό τοπίο παρέμενε κατακερματισμένο, με συνύπαρξη αυτόματων και χειροκίνητων συστημάτων.

Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος προκάλεσε σοβαρές καταστροφές στο τηλεφωνικό δίκτυο, καθιστώντας αναγκαία τη συνολική ανασυγκρότησή του. Στη μεταπολεμική περίοδο, το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε πλέον τις τηλεπικοινωνίες ως στρατηγική εθνική υποδομή, άρρηκτα συνδεδεμένη με την οικονομική ανασυγκρότηση, τη διοικητική συνοχή και την εθνική ασφάλεια, γεγονός που οδήγησε στην αναθεώρηση του καθεστώτος λειτουργίας της ΑΕΤΕ. Η σταδιακή κρατικοποίηση και ενοποίηση των διάσπαρτων τηλεπικοινωνιακών φορέων κατέληξε, το 1949, στη δημιουργία του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΟΤΕ), ο οποίος ανέλαβε πλέον ενιαία την ανάπτυξη, λειτουργία και τον εκσυγχρονισμό του εθνικού τηλεφωνικού δικτύου.