Ηθοποιός σημαίνει… Χορν

«Ηθοποιός σημαίνει φως…» απήγγειλε ο Δημήτρης Χορν στην παράσταση Οδός Ονείρων του Μάνου Χατζιδάκι το 1962. Μια φράση που θα μπορούσε να είναι και αυτοαναφορική, καθώς το φως που εξέπεμπε σε κάθε του ρόλο τον καθιέρωσε ως έναν από τους σπουδαιότερους Έλληνες ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Γεννήθηκε στις 9 Μαρτίου 1921 και πατέρας του ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Παντελής Χορν. Η πρώτη του εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι έγινε σε ηλικία τριών ετών στο έργο «Οι Γειτόνισσες» του πατέρα του, με πρωταγωνίστρια τη νονά του Κυβέλη. Μεγαλωμένος σε θεατρικό περιβάλλον, ήταν θέμα χρόνου να στραφεί στο επάγγελμα του ηθοποιού.

Το 1937 εγγράφηκε στη Δραματική Σχολή του Βασιλικού  Θεάτρου (το σημερινό Εθνικό) και το 1940 έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στην οπερέτα «Η Νυχτερίδα». Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε με τους θιάσους της Μαρίκας Κοτοπούλη και της Κατερίνας Ανδρεάδη, ενώ το 1944 συγκρότησε δικό του θίασο με τη Μαίρη Αρώνη.

Για τα επόμενα σαράντα χρόνια έπαιξε σε ορισμένα από τα σημαντικότερα ξένα και ελληνικά έργα, συνεργαζόμενος με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου. Με τη χαρακτηριστική φωνή, το διαπεραστικό βλέμμα και τη σπάνια φυσική αίγλη του, συνέθετε τους ρόλους του «μέσα από το συνειδητό και το υποσυνείδητο», όπως είχε δηλώσει ο ίδιος.

Στον κινηματογράφο έπαιξε για πρώτη φορά το 1943 στην ταινία «Η φωνή της καρδιάς», σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, την πρώτη ταινία που γυρίστηκε μετά την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα. Συνολικά πρωταγωνίστησε σε δέκα ταινίες, χαρίζοντας μοναδικές ερμηνείες σε έργα όπως η «Κάλπικη λίρα», το «Μια ζωή την έχουμε», «Το κορίτσι με τα μαύρα» και «Αλίμονο στους νέους».

Υπήρξε μονίμως «ερωτευμένος με τον έρωτα» και παντρεύτηκε δύο φορές: το 1942 τη Ρίτα Φιλίππου και το 1967 την Άννα Γουλανδρή. Θυελλώδης ήταν η σχέση του με την Έλλη Λαμπέτη, με τον έρωτά τους να γεννιέται το 1952 όταν σχημάτισαν μαζί θίασο. Το 1959, με την ολοκλήρωση της επαγγελματικής τους συνεργασίας, έληξε και ο δεσμός τους, με τον Χορν να δηλώνει: «Όταν με άφησε, ήμουν ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Πληγώθηκε ο εγωισμός μου. Δεν μπορώ να πω πως δεν την αγάπησα. Και τη θαύμαζα πολύ σαν ηθοποιό. Αλλά δεν ήταν η γυναίκα της ζωής μου».

Η αυλαία της ζωής του έπεσε στις 16 Ιανουαρίου 1998 σε ηλικία 77 ετών έπειτα από μακρά και επίπονη ασθένεια. Τρία χρόνια μετά τον θάνατό του καθιερώθηκε στη μνήμη του το Θεατρικό Βραβείο Δημήτρης Χορν, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο στον καλύτερο πρωτοεμφανιζόμενο άνδρα ηθοποιό της προηγούμενης θεατρική σεζόν.

Φωτογραφίες:

Ο Δημήτρης Χορν στο σπίτι του το 1960. (Μουσείο Τηλεπικοινωνιών, Αρχείο αδελφών Φλώρου – Νίκος Λ. Φλώρος)